Międzyczas w Nowym Sączu - kabaret i zaduma w sali im. Romana Sichrawy

W piątek 26 września Teatr Witkacego z Zakopanego zaprezentował w Nowym Sączu spektakl „Międzyczas”, który łączy muzykę Jonaza Kofty z groteską i refleksją — wieczór, po którym publiczność wychodzi ciszej, niż przyszła.

• Zobacz jak Nowy Sącz przyjmuje Międzyczas
• Posłuchaj muzyki która prowadzi narrację
• Sprawdź obsadę i co z tego wynika dla widza

Zobacz jak Nowy Sącz przyjmuje Międzyczas

Spektakl odbył się 26 września w sali im. Romana Sichrawy. Na scenie pojawili się aktorzy Teatru Witkacego z Zakopanego: Agnieszka Michalik, Kamil Joński i Piotr Łakomik. Publiczność zgromadzona w miejskiej sali doświadczyła przedstawienia, które nie jest fabularną opowieścią, lecz kolażem utworów i skeczy powiązanych znaczeniowo i emocjonalnie.

Codziennie nowe informacje z Nowego Sącza publikujemy na nowosadecki24.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na nowosadecki24.pl/wydarzenie.

Posłuchaj muzyki która prowadzi narrację

Muzyka na żywo odegrała istotną rolę — akompaniował i prowadził narrację kompozytor i pianista Jerzy Chruściński. W programie znalazło się dziesięć piosenek opartych na wierszach Jonasza Kofty, m.in. “Volo”, “Mona Lisa”, “Staczać się trzeba powoli”, “Świnia”, “Dobry sen”, “Naszą miłość zabiła wielka płyta”, “Niepotrzebny nam ten smutek”, “Ostatni koncert Paganiniego”. Żywe wykonania podkreślały emocje i budowały napięcie, często prowadząc widza od lekkiego nastroju do głębszej refleksji.

Sprawdź obsadę i co z tego wynika dla widza

Agnieszka Michalik wyróżniała się delikatnością interpretacji, natomiast Kamil Joński i Piotr Łakomik umiejętnie balansowali między humorem a powagą — skecze z „Fachowców” funkcjonowały tu nie tylko jako przerywnik, lecz jako element kompozycji odsłaniający absurd i gorzką prawdę. Dramaturgia, mimo fragmentarycznej formy, tworzyła wyraźny łuk emocjonalny: wprowadzenie, momenty zadumy i refleksja o przemijaniu i samotności.

Wieczór w sali im. Romana Sichrawy okazał się propozycją dla tych, którzy oczekują od teatru nie tylko rozrywki, lecz także subtelnej intelektualnej rozmowy — akcentowanej przez muzykę, aktorską ekspresję i teksty ważnego dla polskiego kabaretu twórcy.

na podstawie: MCK Sokół.