Nowy Sącz ożywia rezerwat polskości podczas premiery Rezerwatu

29 września scena Sali im. Lucjana Lipińskiego w MCK SOKÓŁ w Nowym Sączu przemieniła się w humorystyczny obraz międzywojennej Polski — Towarzystwo Dramatyczne zaprosiło widzów na Rezerwat Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

• Zobacz jak Nowy Sącz zagląda w międzywojenną komedię
• Poznaj bohaterów i aktorów którzy rozbawiają publiczność
• Zwróć uwagę na kostiumy inscenizację i teatr amatorski

Zobacz jak Nowy Sącz zagląda w międzywojenną komedię

Premiera komedii Rezerwat odbyła się 29 września 2025 r. w sali im. Lucjana Lipińskiego Małopolskiego Centrum Kultury SOKÓŁ. Spektakl przygotowało Towarzystwo Dramatyczne MCK SOKÓŁ pod kierunkiem Janusza Michalika. Przedstawienie wpisało się w obchody Roku Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej ogłoszone przez Senat RP, a scena w Nowym Sączu stała się miejscem spotkania z lekkością, ironią i teatralnym absurdem.

Poznaj bohaterów i aktorów którzy rozbawiają publiczność

Aktorzy oddali groteskowy i energiczny charakter tekstu. W rolach zakochanej pary wystąpili Paweł Pokrywka jako Tadeusz i Dominika Rola jako Genia; ich naturalna gra dodała spektaklowi ciepła. W centrum intrygi stał Ralf – menadżer rezerwatu – grany przez Cezarego Kmiecika, który z wigorem ukazywał przemianę tradycji w towar. Andrzej Zarych jako Corner wprowadzał egzaltację i taneczną energię, a Monika Zagórowska jako Imogena stworzyła stylizowaną, wyniosłą postać. Wśród innych wyróżnień: Agata Koszkul-Gomułka jako Janowa, duet komediowy Sławomir Bodziony i Mieczysław Filipczyk, Zbigniew Kukla jako Lotnik oraz epizody Miriam Kawalec, Karola Gałysy i Barbary Malagi. Chórek dziewcząt tworzyły Marcelina Pietruszka, Lilianna Moszycka i Anna Ramza; kolędników zagrali Michał Barnach, Krzysztof Jurecki i Adam Ślepiak.

Zwróć uwagę na kostiumy inscenizację i teatr amatorski

Kostiumy Marty Ruchały podkreślały kontrast pomiędzy szlachecką tradycją a handlowym wymiarem rezerwatu, a reżyseria Michalika zadbała o wyważenie komizmu sytuacyjnego i słownego qui pro quo. Spektakl zyskał na autentyczności dzięki wyczuciu i szczerości gry, które są znakiem rozpoznawczym Towarzystwa Dramatycznego. Publiczność reagowała żywo — spektakl dostarczył zarówno śmiechu, jak i nuty nostalgii, przypominając, że Pawlikowska-Jasnorzewska potrafiła łączyć lirykę z ironią i temperamentem komediowym.

na podstawie: MCK Sokół.