W Ludźmierzu Tetmajer zabrzmiał orkiestrą i góralską muzyką

W Ludźmierzu, w miejscu mocno związanym z dzieciństwem Kazimierza Przerwy-Tetmajera, literatura spotkała się z muzyką i pamięcią o Podhalu. Impresja słowno-muzyczna „Błękitne zadumanie” poprowadziła publiczność przez życie poety, od rodzinnej miejscowości aż po powrót jego prochów na ojczystą ziemię.

• „Błękitne zadumanie” poprowadziło publiczność śladami poety
• Muzyka, recytacja i góralskie brzmienia spotkały się na jednej scenie
• Podhalańska literatura dostała własną scenę i własny rytm

„Błękitne zadumanie” poprowadziło publiczność śladami poety

Wydarzenie odbyło się 11 października 2026 roku w Instytucie Dziedzictwa Niematerialnego Ludów Karpackich w Ludźmierzu, w Domu Podhalańskim. Wieczór poświęcono Kazimierzowi Przerwie-Tetmajerowi - twórcy Młodej Polski, który współtworzył literacki obraz Tatr, góralskiej kultury i podhalańskiego krajobrazu.

Opowieść została zbudowana z 15 oryginalnych utworów. Ich kolejność wyznaczała kolejne rozdziały biografii poety: dzieciństwo w Ludźmierzu, zachwyt Tatrami i miejscową tradycją, a także symboliczny powrót na rodzinną ziemię. 📖

To nie była klasyczna lekcja literatury. Poezja wybrzmiała w otoczeniu orkiestry, muzyki góralskiej i organów, dzięki czemu teksty Tetmajera można było odbierać nie tylko jako zapis epoki, lecz także jako żywą część dziedzictwa regionu.

Muzyka, recytacja i góralskie brzmienia spotkały się na jednej scenie

Kompozycje do wydarzenia przygotowała Mira Sojka-Topór, korzystając ze słów prof. Anny Mlekodaj. Za aranżacje odpowiadał Ireneusz Boczek. Warstwę instrumentalną zbudowała Orkiestra Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Fryderyka Chopina w Nowym Targu pod dyrekcją Marty Łapczyńskiej.

Orkiestrze towarzyszyli soliści, muzycy wykonujący tradycyjną muzykę góralską oraz organista Marcin Augustyn. Wiersze Tetmajera recytował Maciej Molek. Całość spinała forma muzycznej opowieści, w której słowo nie konkurowało z dźwiękiem, lecz prowadziło z nim równoległą narrację. 🎶

Podhalańska literatura dostała własną scenę i własny rytm

„Błękitne zadumanie” przypomniało, że dziedzictwo Podhala nie kończy się na melodii, tańcu i obrzędzie. Równie ważna jest literatura - ta, która zatrzymuje widok gór, opisuje lokalną wrażliwość i przechowuje pamięć o ludziach związanych z regionem.

W Ludźmierzu Tetmajer powrócił więc nie tylko jako poeta z podręczników. Został pokazany jako twórca mocno zakorzeniony w konkretnej ziemi, krajobrazie i kulturze. To właśnie połączenie recytacji, orkiestry i góralskich brzmień nadało jego twórczości świeży, sceniczny wymiar. ✨

na podstawie: MCK.