Grybowskie instytucje pokazały, że kultura i pomoc mogą działać jednym rytmem

W Libiąskim Centrum Kultury przez dwa dni rozmawiano o tym, jak przyciągnąć młodsze pokolenie i jak nie zamienić współpracy między instytucjami w cichy spór o zakres obowiązków. Wśród przykładów, które szczególnie zwracały uwagę uczestników, znalazł się Grybów – z duetem dyrektorek pokazującym, że kultura i pomoc społeczna mogą iść jednym tempem. To właśnie takie spotkania odsłaniają, gdzie kończą się deklaracje, a zaczyna codzienna praca na rzecz mieszkańców. Z kongresu wybrzmiało jedno: kiedy instytucje grają do jednej bramki, łatwiej budować ofertę, która naprawdę działa.

• Młodzi na pierwszym planie, a potem rozmowa o granicach między instytucjami
• Grybów wśród przykładów, które budują zaufanie między jednostkami
• Warsztaty zamknęły debatę wspólnym szukaniem rozwiązań

Młodzi na pierwszym planie, a potem rozmowa o granicach między instytucjami

Podczas 7. Małopolskiego Kongresu Dyrektorów i Dyrektorek Instytucji Kultury, który odbył się 23 i 24 kwietnia, pierwszy dzień poświęcono głównie najmłodszym odbiorcom. Dyskusja krążyła wokół pytania, jak zainteresować młodzież ofertą lokalnych instytucji, skoro konkurencja o uwagę jest dziś większa niż kiedykolwiek. Nie chodziło przy tym o same działania promocyjne, ale o szersze myślenie o tym, co sprawia, że młodzi chcą wracać do takich miejsc.

Drugi dzień przyniósł temat bardziej złożony. Uczestnicy debatowali o relacji między domami kultury a centrami usług społecznych, czyli instytucjami, których zadania często się przenikają. To właśnie to zazębianie kompetencji bywa źródłem nieporozumień, dlatego głównym celem rozmów było znalezienie modelu współpracy, który ogranicza tarcia i porządkuje wspólne działania.

W panelu dyskusyjnym obok Tomasza Nowotarskiego, dyrektora Małopolskiego Instytutu Kultury, oraz Wioletty Wilimskiej, dyrektorki Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie, wystąpiły cztery pary przedstawicieli jednostek uznawanych za dobrze współpracujące. To nie była teoria na papierze. Taki układ dawał uczestnikom możliwość porównania doświadczeń i wyciągnięcia wniosków z konkretnych rozwiązań.

Grybów wśród przykładów, które budują zaufanie między jednostkami

W tym gronie znalazły się także przedstawicielki Grybowa – Aneta Galeja-Ligęza, dyrektor Miejskiego Centrum Kultury, Czytelnictwa i Edukacji, oraz Ewelina Rzemińska, dyrektor Miejskiego Centrum Usług Społecznych. Ich obecność nie była przypadkowa. Organizatorzy pokazali je jako przykład współpracy, w której nie liczy się rywalizacja o wpływy, lecz skuteczność i realna pomoc.

Z wypowiedzi i prezentowanego podejścia wynikało, że fundamentem takiej współpracy jest dobra komunikacja z samorządem. W Grybowie ważną rolę ma tu odgrywać burmistrz, którego działania spinają pracę różnych miejskich jednostek. To właśnie ten element – sprawny obieg informacji i wspólne decyzje – pozwala instytucjom unikać chaosu oraz budować spójniejszą ofertę dla mieszkańców.

Warsztaty zamknęły debatę wspólnym szukaniem rozwiązań

Po panelu uczestnicy przeszli do warsztatów, podczas których analizowano zagrożenia i wyznaczano wspólne cele. Ten etap był mniej widowiskowy, ale w gruncie rzeczy najważniejszy, bo to tam rozmowa schodzi z poziomu ogólnych haseł na poziom konkretów: kto za co odpowiada, gdzie potrzebna jest koordynacja i jak nie dublować działań.

Najmocniej wybrzmiała myśl, że instytucje pracujące dla mieszkańców nie powinny koncentrować się na własnych interesach. Kultura i usługi społeczne mogą się wzajemnie wzmacniać, jeśli stoją za nimi ludzie gotowi rozmawiać, a nie budować mur między swoimi zadaniami. Właśnie taki obraz wyłonił się z kongresu – spokojny, rzeczowy i oparty na współpracy, która ma wartość znacznie większą niż efektowna deklaracja.

na podstawie: Królewskie Miasto Grybów.