Rywalizacja znika. Zostaje zabawa i spotkanie kultur na Święcie Dzieci Gór

Na tej scenie nie ma podium ani punktów, za to są dziecięce tańce, wspólna zabawa i pierwsze znajomości między grupami z różnych stron świata. 33. Święto Dzieci Gór od początku stawia na spotkanie kultur, a nie na rywalizację. Organizatorzy pilnują, by program pasował do wieku uczestników i opierał się na tym, co dla dzieci najbliższe – grach, zabawach i ruchu. Dzięki temu festiwal działa jak żywa lekcja tolerancji, ale bez szkolnego zadęcia.

• Pary kamrackie zamiast konkursu i punktów
• Finałowy koncert składa całość w jedną opowieść
• Nad poziomem programu czuwa rada artystyczna i warsztaty dla instruktorów

Pary kamrackie zamiast konkursu i punktów

W centrum festiwalu stoi prosty, ale mocny pomysł – połączyć 6 zespołów z Polski i 6 zagranicznych w pary kamrackie. Takie zestawienie sprawia, że uczestnicy nie mijają się tylko na scenie, lecz spędzają ze sobą czas także podczas koncertów i wydarzeń towarzyszących. To właśnie w codziennym rytmie festiwalu najłatwiej rodzą się rozmowy, wspólne zabawy i pierwsze, bezpośrednie kontakty.

Każda para ma swój dzień narodowy. Wtedy podczas głównego koncertu to właśnie dzieci z danego duetu prowadzą zabawę z publicznością, a obok sceny pokazują własną kulturę w różnych formach – od kuchni narodowych, przez wystawy i kiermasze, po prezentacje uliczne. Dla widza to nie jest tylko pokaz folkloru, ale też okazja, by zobaczyć, jak tradycja działa poza estradą i jak wiele można o sobie nawzajem opowiedzieć bez długich deklaracji.

Finałowy koncert składa całość w jedną opowieść

Najmocniej wybrzmiewa to podczas koncertu finałowego, kiedy wszystkie zespoły przygotowują wspólny program sceniczny podporządkowany jednej idei. Taka formuła pokazuje dzieciom, że różnice w pochodzeniu, języku czy obyczajach nie muszą przeszkadzać w pracy nad jednym celem. Właśnie w tym tkwi siła festiwalu – nie w rywalizacji, lecz w budowaniu czegoś razem.

W trakcie tygodnia festiwalowego nie brakuje też spotkań poza sceną. Każdy polski zespół zaprasza swojego partnera do rodzinnej miejscowości, a goście z zagranicy mogą zobaczyć codzienne życie swoich nowych przyjaciół – ich domy, rodziny i szkolne otoczenie. Organizatorzy przewidują również czas na odpoczynek i zabawę, połączony z poznawaniem najciekawszych miejsc południowej Polski. W praktyce daje to uczestnikom znacznie więcej niż sam występ – to również intensywny, ale bardzo ludzki kontakt z regionem i jego codziennością.

Nad poziomem programu czuwa rada artystyczna i warsztaty dla instruktorów

Za stronę artystyczną odpowiada rada powołana przez dyrektora i Polską Sekcję CIOFF. Jej członkowie spotykają się z kierownikami zespołów, oceniają przygotowane programy i sposób ich pokazania na scenie. To ważny element całego przedsięwzięcia, bo pilnuje, by festiwal zachował wysoki poziom, a jednocześnie pozostał wierny swojej dziecięcej formule.

W ramach wydarzenia odbywają się także ogólnopolskie warsztaty dla instruktorów prowadzących dziecięce zespoły regionalne. Dzięki temu Święto Dzieci Gór nie kończy się na pokazach dla publiczności – staje się również miejscem wymiany doświadczeń dla tych, którzy na co dzień pracują z młodymi tancerzami i muzykami. Taki układ wzmacnia całe środowisko i sprawia, że festiwal ma znaczenie wykraczające poza jeden tydzień występów.

na podstawie: CIT Nowy Sącz.